Start Vastenactie – Even minderen voor een ander – 40 dagen challenge
Voor de voorjaarsvakantie is Carnaval gevierd en dat betekent dat we nu in de Vastentijd zitten. We kennen tegenwoordig de Ramadan, maar ook wij kennen een vastentijd. Die duurt vanaf Carnaval tot aan Pasen, 40 dagen.
Vlak na de voorjaarsvakantie zijn in de groepen de Vastendoosjes uitgedeeld. Het is een challenge om tijdens de vastentijd even aan een ander te denken. Even minderen voor jezelf en geven aan een ander. Doe jij ook mee? Even minderen voor een ander?
Het is niet de bedoeling dat er langs de deuren wordt gegaan. Het gaat echt om zelf iets over te hebben voor een ander. Dit jaar is de Vastenactie bedoeld voor Bolivia, waar men iets wil betekenen voor de gevangenen. Veel mensen in een kleine, duistere cel met heel weinig voorzieningen en heel weinig juridische bijstand. Hier willen ze met kleine dingen het leven en welzijn van deze mensen verbeteren.
Doe mee en laat zien dat je wat over hebt voor een ander. De doosjes kunnen worden ingeleverd in een speciale doos onder aan de trap.
Alvast bedankt!
AANVULLING de parochie n.a.v. reacties ouders
De Vastenactie wordt ieder jaar tijdens de christelijke vasten georganiseerd door de organisatie Vastenactie, een initiatief van de gezamenlijke bisschoppen. Ieder jaar kiezen zij een thema vanuit de werken van Barmhartigheid.
Deze werken van Barmhartigheid zijn gekozen op grond van de woorden van Mattheus, waarin Jezus verteld over wie goed gedaan heeft aan de minsten der aarde, goed gedaan heeft aan Hem.
Eén van deze woorden is: ”Ik zat in de gevangenis en gij zijt tot Mij gekomen”. Jezus is namelijk niet gekomen voor hen die het goed hebben, maar voor hen die zijn verdwaald en afgedwaald. Zij verdienen het om ”gevonden” te worden, is Zijn verkondiging.
Ieder jaar gaat de organisatie van de Vastenactie op zoek naar een initiatief ergens in de wereld die voldoet aan één van de werken van Barmhartigheid. Tijdens de vastenperiode is hun thema: ”Even minderen voor de ander”.
Het is de ander die hierbij centraal staat. En wie zijn wij om te oordelen over die ander, ook al zit deze in de gevangenis?
Met de actie van dit jaar ondersteunen zij het bisdom Pando in Bolivia. In dit bisdom zet een grote groep mensen zich dagelijks in om de meest kwetsbare mensen nabij te zijn. Dat doen ze onder meer door voor de zieken te zorgen en door gevangenen te bezoeken. Kortom: door de werken van barmhartigheid in de praktijk te brengen, die al 65 jaar een belangrijke inspiratiebron vormen voor Vastenactie.
De parochie van Tuitjenhorn doet mee met de Vastenactie, omdat zij tijdens de vasten het thema van minderen voor een ander een warm hart toedraagt en de werken van Barmhartigheid belangrijk vindt bij het uitvoeren van haar taken als gemeenschap.
Ieder is vrij om hieraan mee toe doen. Er is geen verplichting, maar een keuze.
Uiteraard hebben de mensen die in de gevangenis zitten daden gepleegd die niet overeenkomen met de Bijbels Boodschap. Toch draait Jezus hen niet de rug toe, maar wil hen helpen terug te keren naar een ander leven dat zij kennen. Bovendien blijven het mensen en hebben zij recht op menswaardig bestaan. Dat bestaat in de gevangenissen in Bolivia niet. Het leven is hard en moeilijk. Mensen leven er dicht op elkaar, moeten voor hun eigen onderhoud voorzien en hebben niets om handen. De voorzieningen zijn minimaal: een paar toiletten voor honderden mensen, nauwelijks verlichting, nauwelijks stromend water, geen ventilatie en veel meer mensen in de cellen dan waarvoor ze bedoeld zijn. De honger, verveling en uitzichtloosheid maken het leven hier extra hard. Bovendien hebben veel mensen die hier terechtkomen nauwelijks toegang tot juridische bijstand, waardoor ze vaak onnodig lang in de gevangenissen verblijven.
Het is ook voor kinderen goed om te weten dat het leven niet overal hetzelfde is. Dat er plaatsen bestaan waar het leven van hen die fouten hebben gemaakt, mensonwaardig is. Horen over deze plaatsen en al of niet meedoen aan de Vastenactie kan hieraan bijdragen.
Ik hoop zo voldoende antwoord te hebben gegeven. Zoals gezegd is meedoen een keuze, geen verplichting.
Met vriendelijke groet,
Namens de Parochie H. Jacobus de Meerdere,
Mariosé Huits, MOV-werkgroep
